Kop met fluojasje

Prijs in blogland! Jarige Hilke - met hele fijne blog trouwens - gaf drie kopjes met een fluojasje weg. Of ik dat wel zag zitten? Helemaal! Roze fluo is helemaal mijn ding en zo'n origineel ingepakt kopje is met deze late winterprik ook helemaal geen overbodige luxe. 



Eigenlijk had ik alleen het jasje in de brievenbus verwacht, maar het bleek een heel postpakket te zijn.



Compleet met pluizige bodyguard, een papieren konijn (zalig idee!) met paaseitjes in en gepersonaliseerde labeltjes. Het kind in mezelf kwam helemaal boven tijdens het uitpakken :-). 





Gisteren heb ik de kop al meteen uitgetest. Mijn warme chocoladekoffie smaakte precies extra lekker met zijn fluofrakske. Merci!

De appels van Eva

Al van in het prille begin kocht ik Zo Geknipt, maar op wat snuffelen en plannen na, bleef het boek eigenlijk onaangeroerd. Tot ik op zoek ging naar een geschikt housewarmingcadeau voor een koppel dat "liever niets wou hebben".

Niets geven, dat gaat niet voor mij. Dus werd het een praktisch cadeau: een ontbijtmandje. In een appelstofje van Bambiblauw dat ik kocht op Van Katoen en met gele polkadots binnenin. 

Aan het uiteinde geen kam snaps, wel een ouderwets stukje gele wol.



In het pakket stak ik naast een kaartje - met mademoiselleknipoog op de i  - ook een exclusief flesje Eva-bier, ideaal toch voor iemand die Eva heet? (Sorry voor de andere helft van het samenwoonduo, maar aan een San Miguel geraakte ik niet meer)

Het Eva-bier werd trouwens in november speciaal voor vrouwen gebrouwen, om het mannelijke trekje dat iedereen bij bier associeert, te helpen verdwijnen. Het is geen fruitbiertje geworden, wel een stevig bier met hoppige toets. Zelf ben ik absoluut geen bierdrinker, maar dit is toch eentje waarvan ik helemaal fan ben!

Japans en roze

... dat klinkt als Hello Kitty, maar dat is het gelukkig niet. Het vat wel perfect het nieuwe klantenkaarttasje van Sofie samen. Toen mijn Secret Santapakje bij haar in de brievenbus viel, bleek dat het begin te zijn van een grote handtasmake-over. Ik gaf haar een make-uptasje en een ehbo-zakje, samen met een sleutelhanger. Blijkbaar was dat helemaal wat Sofie nodig had. 

Alleen haar handtas had nog een opfrissing nodig. Daar zorgde ze zelf voor door dit nieuwe exemplaar uit te kiezen. Om haar klantenkaarten in toom te houden, was ze nog op zoek naar een geschikt tasje. En daar kwam ik to the rescue. 

Er moest relatief veel in kunnen, dus zocht ik een patroon met een brede bodem. De rits wou ik ook ver genoeg hebben, zodat je het gemakkelijk kan openhouden om erin te zoeken. Ik viste deze bekende tutorial van Pinterest, haalde mijn beste Japans uit de kast. en ging met een van mijn lievelingsstofjes aan de slag.



Heel wat handwerk, maar ik ben blij met het resultaat. Ik streek er met plezier mademoiselleshandtekening in. 



En nu duimen dat dit hele huishouden erin past!


Berlijn












(en toen besloot het geheugenkaartje op zondag een error te geven en resten van de culturele Berlijnse highlights enkel mental pictures)

Framboos en oranje

Ik hoopte op een winterprik. Niet omdat ik hou van pijnlijke sneeuwperikelen op de weg, maar wel omdat de lente al in de lucht hing toen ik deze warme winterse jurk eind januari nog last minute afwerkte. En zie, ik kreeg wat ik wou: temperaturen die flirten met het vriespunt. Ideaal dus om dit frambooskleurige naaisel nog een goeie maand te kunnen dragen.

Om het komende voorjaar niet helemaal buitenspel te zetten, zocht ik er wel felle oranje kousen bij. Het mag al es knallen, toch? (Dat ik eigenlijk de jurk een contrasterend paspelbandje wilde geven en een week lang met een stukje stof rondgelopen heb om dé perfecte kleur te vinden, maar ik nergens 100% blij van werd en ik uiteindelijk dus totaal niet kon kiezen en het paspelbandplan dan maar liet vallen om dus te eindigen met - alweer - een jurk in één effen kleur en dan maar de kousen het kleurrijke accent voor hun rekening liet nemen, dat laten we even buiten beschouwing.)


Over hoe deze jurk geworden is tot wat ie nu is, kan ik een boompje opzetten. Het uitgangspunt is een patroon uit Burda 10/2011 - net hetzelfde als deze jurk maar eigenlijk totaal onherkenbaar - met een kraagje gebaseerd op de New Look 6000. Een heerlijk mooi patroon, dat ik in detail bestudeerde om er dan mijn eigen versie van te brouwen. Om de puntjes op de i te zetten, naaide ik er niet één maar wel twee knopen aan.



De nepzakjes liet ik uit de lange figuurnaad piepen. Allebei kregen ze ook een gestoffeerde knoop. Niet in een contrasterende kleur - wegens kiesstress dus - maar eigenlijk vind ik het zo ook wel mooi.


De rits stak ik eens niet in het rugpand, maar wel in de zijnaad. Veel blinder én netjes gecamoufleerd, want het lipje van de rits zit net verstopt onder mijn oksel - als je goed kijkt.



Dat ik mijn volle-kleerkast-syndroom compleet negeer en een nieuw favoriet patroon heb om ook zomerversies mee te maken, maakt deze oranje framboos helemaal happy :-)!

O ja, met dank aan het omaatje voor het blind naaien van mijn zoom, want da's niet onmiddellijk mijn afdeling qua kunde en geduld.