Kopie

En er is er nog eentje van onder de naaimachine gerold! In recordtempo, want het denk- en paswerk zaten al in dit kleedje. Nu was het enkel stof knippen, mouwpatroon van een ander kleedje pikken en beginnen stikken, zonder ook maar één naadje los te maken (uitzonderlijk!). Welkom goed gevoel :-).



Oud + oud = nieuw. Vorige week maakte ik van mijn badjas weer een frisse verschijning door de oude berenstof te vervangen door een retroroze stofje. Eigenlijk was een nieuwe badjas kopen een beter plan geweest - de badstof heeft door de jaren heen serieus aan zachtheid ingeboet - maar een model met een kap vind je niet zo snel. En het moet ook niet altijd nieuw zijn hé, dus ben ik voor de renovatie gegaan.




De roze bloemetjes zijn helaas een kopje kleiner gemaakt, maar er is gelukkig nog veeeeel stof :-)

Ik zoek...


Wie vindt?

Zomercollectie 2012

En actie! Op wat kleine naaisels en een geflopt stiksel na (lees: een koppige watervalhals die absoluut een boothals wou zijn), is er eigenlijk bitter weinig gebeurd in naailand. Maar dit groene tricotkleedje geeft weer zin naar meer. Eenvoudig patroon, makkelijke stof, aangeknipte mouwen, ritsloos en relatief snel klaar. Ik ben fan en broed intussen op nummer twee.
In kippenvelweer begon ik eraan en vreesde dat ik aan de zomercollectie van 2012 bezig was. Maar oh verrassing: deze week wordt het 24°C, dus ik kan er gelukkig nog dit jaar in ronddartelen :-)




Groen

Kleine Jaan is met zijn vier weken ook nog wat groen achter z'n oren, dus een dekentje in hetzelfde kleur werd zijn geboortegeschenkje. Volgens het intussen aloude recept en aangevuld met grasgroene pantoffeltjes, die op aanvraag al gemaakt werden toen hij nog een buikbewoner was.




De foto's zijn dan ook in een passend decor genomen, in onze fictieve achtertuin dus (aka parking met gras), waar de nijlpaarden lustig kunnen grazen.





Daarna ging ik nog even verder op het groene elan. In een hoekje van mijn naaikast (klinkt echt hé) vond ik een dode paraplu. De stof was te mooi om weg te gooien, maar van het skelet van de paraplu bleef helaas niets meer over. Na enkele rijen rechtdoor stikken redde ik de paraplu en kreeg in ruil een boodschappentas.



Op te vouwen tot vijf vierkante centimeter, aangezien het lintje met de drukknoop van de paraplu nog aan de stof hing.Ik ben er ondertussen al keihard mee uitgelachen, maar ik blijf trots op de transformatie en mijn ecologische voetafdruk is bij deze toch een superklein beetje geminderd. Nà.



Pyjama