Wie vindt?
Zomercollectie 2012
25-09-2011
En actie! Op wat kleine naaisels en een geflopt stiksel na (lees: een koppige watervalhals die absoluut een boothals wou zijn), is er eigenlijk bitter weinig gebeurd in naailand. Maar dit groene tricotkleedje geeft weer zin naar meer. Eenvoudig patroon, makkelijke stof, aangeknipte mouwen, ritsloos en relatief snel klaar. Ik ben fan en broed intussen op nummer twee.
In kippenvelweer begon ik eraan en vreesde dat ik aan de zomercollectie van 2012 bezig was. Maar oh verrassing: deze week wordt het 24°C, dus ik kan er gelukkig nog dit jaar in ronddartelen :-)
In kippenvelweer begon ik eraan en vreesde dat ik aan de zomercollectie van 2012 bezig was. Maar oh verrassing: deze week wordt het 24°C, dus ik kan er gelukkig nog dit jaar in ronddartelen :-)
Groen
11-08-2011
Kleine Jaan is met zijn vier weken ook nog wat groen achter z'n oren, dus een dekentje in hetzelfde kleur werd zijn geboortegeschenkje. Volgens het intussen aloude recept en aangevuld met grasgroene pantoffeltjes, die op aanvraag al gemaakt werden toen hij nog een buikbewoner was.
De foto's zijn dan ook in een passend decor genomen, in onze fictieve achtertuin dus (aka parking met gras), waar de nijlpaarden lustig kunnen grazen.
Daarna ging ik nog even verder op het groene elan. In een hoekje van mijn naaikast (klinkt echt hé) vond ik een dode paraplu. De stof was te mooi om weg te gooien, maar van het skelet van de paraplu bleef helaas niets meer over. Na enkele rijen rechtdoor stikken redde ik de paraplu en kreeg in ruil een boodschappentas.
Op te vouwen tot vijf vierkante centimeter, aangezien het lintje met de drukknoop van de paraplu nog aan de stof hing.Ik ben er ondertussen al keihard mee uitgelachen, maar ik blijf trots op de transformatie en mijn ecologische voetafdruk is bij deze toch een superklein beetje geminderd. NÃ .
De foto's zijn dan ook in een passend decor genomen, in onze fictieve achtertuin dus (aka parking met gras), waar de nijlpaarden lustig kunnen grazen.
Daarna ging ik nog even verder op het groene elan. In een hoekje van mijn naaikast (klinkt echt hé) vond ik een dode paraplu. De stof was te mooi om weg te gooien, maar van het skelet van de paraplu bleef helaas niets meer over. Na enkele rijen rechtdoor stikken redde ik de paraplu en kreeg in ruil een boodschappentas.
Op te vouwen tot vijf vierkante centimeter, aangezien het lintje met de drukknoop van de paraplu nog aan de stof hing.Ik ben er ondertussen al keihard mee uitgelachen, maar ik blijf trots op de transformatie en mijn ecologische voetafdruk is bij deze toch een superklein beetje geminderd. NÃ .
Emiel en de beestjes
29-07-2011
Allemaal beestjes: op zijn hemd en op zijn eigenste personal gestikte rode fleecenijlpaarddekentje
Abonneren op:
Posts (Atom)
